I HATE YOU

افسوس؛

تو به شکستن دل من عادت می کنی ؛

اما ، من به شکست تو هرگز هرگز هرگز ...

هر چقدر هم تکراری شود قصه تلخ این شکستن ها ، درد این بغض نشسته در گلو بیشتر می شود ، و اندوه حسرت یک گل افزون تر ...

برای من که دلسپرده و سرسپرده و جان سپرده به توام ، می دانی که این دردها ویرانم می کند ، نابودم می کند ، می میرم از درد شکست تو ، تو که می دانی ...

نگو تو چه می دانستی من چه غمی در سینه نهان دارم ، که هر کس هم نداند ، تو که اندازه ی این عشق بی نهایت را می دانی ،

هرکس نداند ، تو که نهایت این احساس مهار نشدنی را درک کرده ای ...

تو که عمق عشق مرا دیده ای ...

چقدر گاهی تلخ تر می شود طعم یک باخت !!!

دوست داشتم فریادهای حمایت و صدای عاشقی ام را مردان روی سکو به گوش او برسانند ،

اما؛

افسوس تو هم سنگی شدی روی سینه ی سنگین من .

تو هم بی وفا شدی ، اما چرا ؟؟ بی معرفت تو چرا رفیق نیمه راه شدی ؟؟

مگر قرار نبود تا آخر خط با هم حامی و همراه و همنفس استقلال بمانیم ، تا آخر خط !!! یادت هست ؟؟

اما اینجا که آخر خط نیست ، اینجا نیمه های این راه پر بلاست ، تو چرا می خواهی بلایی شویی برای استقلال ؟؟!!

این جا که آخر خط نیست ، شاید تو هم عادت کرده ای یار روزهای خوب و بار روزهای ناخوش باشی ...

اما از تو بعید بود ، تو که مثل من عاشق بودی ، تو که عاشقتر از من هستی ، تو که ... می دانم چقدر دوستش داری ، تو که می دانم چه روزهایی و با چه رنجی خود را به این سکوهای سیمانی رسانده ای تا فقط تماشایش کنی و بگویی دوستش داری ... تو چرا ؟؟

تو اگر می خواهی با لباس استقلال در تن ، با سربند استقلال روی پیشانی ، با پرچم استقلال در دست و با عشق استقلال در سینه ، برای سرمربی سپاهان هورا بکشی و صمد را سرد کنی ، من حرفی ندارم ؛

اما من تا آخر خط ایستاده ام ، سر خم نمی کنم ، کم نمی آورم ، تسلیم هم نمی شوم ، کوتاه هم نمی آیم ، از طعم تلخ طعنه های دیگران هم نمی ترسم !!!

من تا آخرین لحظه پای صمد می مانم و حمایتش می کنم ، من با همین صمد هم هر روز آرزوی قهرمانی می کنم و به آن میدانم که می رسم !!

من به خاطر استقلال ، همپای صمد و مردانش می مانم و می جنگم .

من به خاطر استقلال ، به خاطر عهدی که با استقلال بسته ام و به خاطر عشقی که به استقلال دارم ، هرگز سرمربی استقلال را - حالا هر که می خواهد باشد - دلسرد تحقیر نمی کنم ، و برای سرمربی سپاهان - حالا هر که می خواهد باشد ، حتی ژنرال امیر خودمان - هورا نمی کشم .

من همراه و همدرد روزهای تلخ و لحظه های پر درد استقلال می مانم ، همانطور که تاکنون مانده ام .

و ایمان دارم روزهای بهتری انتظار سلام دادن به استقلال را می کشند ...

روزهای خوب می آیند اما رو سیاهی می ماند به تن کسانی که از شکست استقلال بیشتر از آنکه غمگین باشند ، شرمگین اند .

در خانه ی تو اگر ناامیدی هست ، در دل من نیست .

آخر عاشق ها که ...

عاشق ها غمگین می شوند اما شرمنده نمی شوند ،

عاشق ها دلشکسته می شوند اما دلسرد نمی شوند ،

عاشق ها که نمی گویند : نفرین بر عشق !!

آه

آه

آه

دلم برای استقلال می سوزد ،

سردی از عاشقانه ترین و گرمترین نام تاریخ می بارد ، استقلالی که انگار خزان زده شده است . سردی کلام آنهایی که ادعای عشق به استقلال دارند دلم را می شکند ، به خاطر خدا و به خاطر دلهاتان اگر آبی است ، نشکنید دل آبی ها را ،

خدا کند روزی نیاید که بگوییم نفرین برعشق !